آرامش

#فرار_از_جهنم
#قسمت_شصتم: خدای رحمان من ?

- حسنا! منم امروز یه کاری کردم. می دونم حق نداشتم یه طرفه تصمیم بگیرم ? … قدرت توضیح دادنش رو هم ندارم … اما، تمام پولی رو که برای ماه عسل گذاشته بودم ? … دیگه ندارمش … .

به زحمت آب دهنم رو قورت دادم ? …

خنده اش گرفت … شوخی می کنی؟ ? … یه کم که بهم نگاه کرد، خنده اش کور شد … شوخی نمی کنی …

- چرا استنلی؟ … چی شد که همه اش رو خرج کردی؟ ? .

ملتمسانه بهش نگاه می کردم … سرم رو پایین انداختم و گفتم: حسنا، یه قولی بهم بده … هیچ وقت سوالی نکن که مجبور بشم بهت دروغ بگم ? …

مکث عمیقی کرد … شنیدنش سخت تره یا گفتنش؟ .
- برای من گفتنش ? … خیلی سخته … اما نمی دونم شنیدنش چقدر سخته …

بدجور بغض گلوش رو گرفته بود … پس تو هم بهم یه قولی بده … هرگز کاری نکن که مجبور بشی به خاطرش دروغ بگی … کاری که شنیدنش از گفتنش سخت تر باشه …

به زحمت بغضش رو قورت داد ? … با چشم هایی که برای گریه کردن منتظر یه پخ بود، خندید و گفت: فعلا به هیچ کسی نمیگیم ماه عسل جایی نمیریم … تا بعد خدا بزرگه…

اون شب تا صبح توی مسجد موندم … توی تاریکی نشسته بودم …

- خدایا! من به حرفت گوش کردم … خیلی سخت و دردناک بود … اما از کاری که کردم پشیمون نیستم ? … کمترین کاری بود که در ازای رحمت و لطفت نسبت به خودم، می تونستم انجام بدم … اما نمی دونم چرا دلم شکسته … خدایا! من رو ببخش که اطاعت دستورت بر من سخت شده بود … به قلب من قدرت بده❤️ ? و از رحمت بی کرانت به حسنا بده و یاریش کن … به ما کمک کن تا من رو ببخشه … و به قلبش آرامش بده …