آرامش

اعتقاد به قضا و قدر الهی و اینکه تدبیر برنامه‌های ما و تمام هستی در دست خداست، شکیبایی در مشکلاتی همچون بیماری را در زندگی آسان می‌کند. وقتی انسان بداند که هر چیزی که انسان بدان گرفتار شده است، پایه برنامه‌ای و حکمتی است،‌ مقاومت کم‌تری از خود نشان می‌دهد و جزع و فزع نمی‌کند. به ویژه کسانی که می‌دانند این از ناحیه خداوندی حکیم و فرزانه است. در آیه فوق خدا از مردم می‌خواهد که به مصیبت های وارده به‏‏ گونه‌ای بنگرند که از جانب خدا و قضا و قدر الهی است و شایسته است انسان در برابرش شکیبایی کند،‌ نه آنکه افسوس و حسرت بخورد و به حزن و اندوه دچار شود.
امام سجاد (ع) در دعای ششم صحیفه می‌فرماید:‌ «لَيْسَ لَنَا مِنَ الْأَمْرِ إِلَّا مَا قَضَيْتَ، وَ لَا مِنَ الْخَيْرِ إِلَّا مَا أَعْطَيْت‏؛[پروردگارا!]‌ به غیر آنچه فرمان تو بر آن رفته، کاری نتوانیم، و جز آنچه تو بر ما بخشی خیری به ما نمی‌رسد.»