آرامش

انسان‌های قوی، مدیریت خواسته‌های دل خود را دارند؛ اما انسان‌های ضعیف رها هستند. 
به انسان ضعیف اگر تذکر بدی، پاسخ او پرخاشگری هست و میگه دلم می‌خواد، به توچه، تو رو که توی قبر من نمیذارن و… (یعنی اجازه نمیده لحظه‌ی فکرش درگیر مساله‌ی‌ که مخاطب بیان می‌کنه، بشه)

اما اگر به انسان قوی، حتی با لحن بد تذکر بدی، به فکر فرو میره تا ببیند آیا حرف مخاطب درسته یا نه؟ و اگر درسته، تلاش کند تا نقص را جبران کند.