آرامش

یکی از آفات زیان بار زبان که از گناهان بزرگ به شمار می‌رود غیبت است.

«غیبت» یعنی پشت سر دیگران بدگویی کردن و سخن ناخوشایند گفتن.

غیبت از نظر قرآن‌

شکی نیست که غیبت از گناهان کبیره است و مرتکب کبیره مستحقّ دوزخ است.

قرآن کریم در چند مورد شدیداً از غیبت نکوهش نموده، مانند:

«… وَ لا یَغْتَبْ بَعْضُکُمْ بَعْضاً أَ یُحِبُّ أَحَدُکُمْ أَنْ یَأْکُلَ لَحْمَ أَخِیهِ مَیْتاً فَکَرِهْتُمُوهُ… » (حجرات/12)

… هیچ یک از شما از دیگری غیبت نکند. آیا کسی از شما دوست دارد که گوشت مردار برادر خود را بخورد؟ [به یقین] همه شما از این کار کراهت دارید [پس بدانید که غیبت کردن مانند خوردن گوشت مرده برادر دینی است، از آن سخت بپرهیزید] … .

منبع: برگرفته از کتاب اخلاق عملی، آیت الله مهدوی کنی، ص50