آرامش

‍ ‍  دلنوشته….

تو مي آيي در حالي كه دستهايت پر از گلهاي نرگس است …

تو دل سرد يكايك ما را با نواهاي گرمت آفتابي مي كني و كعبه عشق را در آنها بنا خواهي كرد …

دست نوازش بر سر ميخك هايي خـواهي كـشيد كـه بـاد كـمرشان را خـم كـرده اسـت ….

تـو حـتي بر قلب كاكتوسها هم رنگ مهرباني خواهي زد ….

تـو مي آيي و با آمدنت خون طراوت و زندگي در رگهاي صبح جريان پيدا خواهد كرد…

تـو مـي آيي اي پــسر فـاطمه ،يـوسف زهـرا يـا مـهدي. بـه امـيد آن روز صبوری خرج میکنم …

ولی کافی نیست … 

من هم وظیفه ای دارم … 

منتظر بودن فقط انتظار نیست … 

به من یاد بده لایق انتظارت باشم …

 تا دیرنشده الفبای انتظارت رابه من بیاموز …

 ظهورت نزدیک است …