آرامش

✳️ از جمله وصایایی که پیغمبر اکرم صلی الله علیه و آله به امیر المؤمنین علیه السلام فرمودند : …

والخَامِسَةُ بذالُکَ مَالَکَ وَ دَمَکَ دُونَ دِینِکَ . ( کافی جلد 8 ، ص 79.)

✳️ ببین این بیان چه قدر عظمت دارد! مال و جانت را در راه دین خود نثار کن! اگر حفظ دین مستلزم این است که مالت را صرف کنی ، بکن! جانت را بدهی ، بده ! حفظ دین هم دو جور می شود معنا کرد ؛ یکی حفظ دین شخص خودتان؛ یعنی ایمانتان و عملتان.

? چنانچه برای حفظ ایمان خود لازم است مال یا جانتان را بدهید، بدهید! ممکن است این جور معنا کرد که البته موارد تقیّه و اضطرار و این حرف ها احکام خودش را دارد. یک معنای دیگری که احتمال زیادی ست مُراد باشد – یا هردو با هم منافاتی ندارد – این است که ، برای دین خود –یعنی اسلام- و حفظ اسلام ، جانت را بده!نقطه مقابل این است که انسان دینش را وسیله ای قرار دهد برای کسب مال یا برای کسب جاه.این چیز بسیار زشتی ست! با توجه به اینکه همه چیز را باید برای دین داد، انسان دین را ، تظاهر به دین را و یا رها کردن دین را وسیله ای قرار بدهد .

? برای این که به مالی برسد کسی از ایمان خود دست بکشد یا از وظیفه شرعی خود دست بردارد ، برای اینکه به جایی برسد ، این واقعاً زشت است ! چنین عملی پست است! و این را می شود از این معنا و از این بیان والای پیغمبر اکرم ( صلی الله علیه و آله) استفاده کرد.

✳️[ شرح حدیث از امام خامنه ای (مدظلّه العالی ) 1392 . ]

❤️ #مقام_معظم_رهبری ❤️

?
? ? ? ?
✨✨✨✨✨

‌‌
امام خامنه ای : ‌حقاً و انصافاً خدمت آستان مقدس امام هشتم علیه‌السّلام وقتى با شرایط و شئون ویژه‌ى آن انجام بگیرد، از بزرگترین ارزشها و بزرگترین افتخارات است و امروز چنین چیزى میسور است و وجود دارد، بنده هم افتخار مى‌کنم اگر چه به نام و نه به عمل جزء شما هستم و مشرف به خدمت این آستان قدسم … این سخن دل را با شما در میان بگذارم که دل ما آن جایى است که شما همواره در آن‌جا مشرفید و خوشا به حالتان و حقیقتاً شیرین‌ترینِ لحظات براى بنده، آن لحظاتى است که به آستان قدس مشرف مى‌شوم.
‌
1367/9/17

امام رضـا(ع ) موضوع غیبت آخرین حجت حق را پیش بینـی و شیـعیـان را برای برخورد با این پدیده آماده نموده است. در یکی از روایاتی کـه حسن بن علـی بن فضـال از آن حضرت نقل کرده، در این زمینه چنین می خوانیم: کأَنِّی بِالشِّیعَةِ عِنْدَ فَقْدِهِمُ الثَّالِثَ مِنْ وُلْدِی یطْلُبُونَ الْمَرْعَی فَلَا یجِدُونَهُ قُلْتُ لَهُ وَ لِمَ ذَلِک یا ابْنَ رَسُولِ اللَّهِ قَالَ لِأَنَّ امام هُمْ یغِیبُ عَنْهُمْ فَقُلْتُ وَ لِمَ قَالَ لِئَلَّا یکونَ فِی عُنُقِهِ لِأَحَدٍ بَیعَةٌ إِذَا قَامَ بِالسَّیف 

✅ گویا شیعیان را می‌بینم که به هنگام فقدان سومین فرزند من، مانند رمه‌ای کـه بـه دنبـال شبـان مــی‌گردد سرگردانند و او را نمــی‌یــابند. گفتم: چرا این گونــه است، ای پسر رسول خدا فرمود: زیرا امامشان از آن‌ها غایب شده است. پرسیدم، چرا؟ فرمود: برای اینکه به هنگام قیامش با شمشیر، بیـعت هیچ کس بر گردنش نباشد.

? عیون اخبار الرضا، ج 1، ص: 273

#مهدویت

#امام‌‌زمان_علیه‌السلام

#امام‌رضا‌علیه‌السلام

#غیبت

? همه شیعیان معتقدند که اهل‌بیت (ع)به فضل و اذن الهی صاحب کرامت‌اند و می‌توانند شبیه معجزات حضرت عیسی(ع) بلکه بسیار وسیع‌تر را به اذن الهی انجام دهند، اما غالبا این علم کلی تأثیرِ یک لحظه تماشای منظره شفا گرفتن مریض را ندارد. ❌
اگر یک نمونه عینی را ببینیم آن چنان در ما اثر می‌گذارد ✅ که شاید صد برهان نتواند آن تأثیر را بگذارد. حتی گاهی اثر شنیدن داستانی واقعی از شخصی قابل اطمینان، به طوری که معلوم باشد در چه زمانی، در چه مکانی و برای چه کسی اتفاق افتاده است از اثر دلایل کلی بیشتر است، چون یک قضیه خاص و عینی است. گاه نیز ممکن است انسان آیات و روایاتی را ملاحظه کند و بر اساس آن به وجود کرامات برای برخی بندگان الهی علم پیدا کند، اما وقتی با صحنه ای مواجه شود که ?

مثلا شفای مریضی را با چشم ? خود ببیند به آن واقعیت بیشتر پی می برد و آن را با تمام وجود می پذیرد. ✅

یکی از اساتید فاضل حوزه و دانشگاه نمونه ای عینی از کرامات ائمه(ع) را اینگونه نقل کردند که:
«مکرر شنیده بودم امام رضا(ع) کرامات زیادی دارند، ولی خیلی دوست داشتم آن را با چشم ? خود ببینم. به امید دیدن معجزه‌ای از امام رضا(ع) بار ? سفر به مشهد مقدس را بستم و شبی بعداز نماز مغرب و عشا ? تا صبح ? در کنار بیمارانی که برای گرفتن شفا دخیل بسته بودند نشستم.
? نابینایی را زیر نظر گرفتم که حتی عضو چشم را هم نداشت، به گونه ای که جای چشم در صورتش صاف بود. ? به دلم گذشت که از خداوند متعال بخواهم او را شفا دهد تا معجزه‌ای بزرگ را از ایشان به چشم خود ببینم. جایی را برای نشستن انتخاب کردم که مقابل آن مرد نابینا باشد و مشغول زیارت و دعا شدم. ? دوست من رفت و فقط من آنجا به مؤمن نابینا چشم دوخته بودم. سرانجام نزدیکی‌های صب با چشم خود دیدم که گویا صورت او را نقاشی می‌کنند و برای او چشم می کشند؛ شکافی در محل چشم در صورتش پیدا شد و کم‌کم چشمی نمایان شد! صیحه‌ای کشیدم و از هوش رفتم.» ?
اثر دیدن چنین منظره‌ای، حتی شنیدن داستان آن، بسیار فراتر از این است که کسی به طور کلی بگوید حضرت رضا(ع) تاکنون ده‌ها کور را شفا داده‌اند. «یقین» در اصطلاح خاص، چنین علمی است که در اثر تماس با واقعیت عینی در انسان به وجود می‌آید و منشأ اثر می‌شود. علمی اینچنین موجب تقویت ایمان می‌شود. ? ما به صورت کلی می‌دانیم که خداوند متعال هر کار ممکنی را می تواند انجام دهد: إِنَّ اللَّهَ عَلى‏ کُلِّ شَیْ‏ءٍ قَدیر ؛ «در حقیقت، خدا بر هر چیزى تواناست.» و نیز می دانیم که خداوند رازق است و به برخی به غیر حساب روزی می‌دهد: وَ اللّهُ یَرْزُقُ مَن یَشَاء بِغَیْرِ حِسَابٍ ؛ «و خدا [ست که‏] هر که را بخواهد بی حساب روزى می دهد.» اما اگر در موردی با چشم خود ببینیم که خداوند به کسی بدون وسایل ظاهری روزی می‌دهد -آن گونه که به حضرت مریم روزی می‌داد- اثر دیگری در وجود ما خواهد گذاشت. ✅
?بخشی از کتاب جرعه ای از دریای راز، صص 229_228 .

#تولیدی

https://abasaleh93.kowsarblog.ir/