کلام بزرگان
? ? ? ?
یک وقتی خدمت آیت الله بهجت بودی فرمود: «همان اندازه که تصمیم گرفتی کار خوب انجام بدهی، خداوند، یک حسنه برای آن نوشت. اگر آن کار را انجام دادی، ده برابر برای تو می نویسد و اگر انجام ندادی، آن یک دانه را هم قلم نمی زند». اگر تصمیم بگیری نماز شب قشنگی بخوانی، او فوراً برای تو می نویسد؛ ولو خیلی بدون آداب هم خواندی، او دیگر قلم نمی زند. اگر حال نداری نماز شب بخوانی، وضو بگیر و دو رکعت نماز بخوان. حال آن را هم نداشتی، باز هم سر خود را بگذار روی مهر و بگو: «خدایا! من آمدم؛ کمکم کن.»
خداوند، تو را محروم نمی کند. کسی که خدای به این مهربانی را دارد، سزاوار است که کوتاه بیاید؟ منظور اینکه ما می توانیم پرونده های چندین ساله خودمان را با نیم ساعت یا یک ربع ساعت، یا ده دقیقه که صادقانه به در خانه خدا برویم، همه آنها را اصلاح بکنیم.
آیت الله ناصری
#عابد_و_شیطان
? #بسیار_زیبا
در میان بنی اسرائیل عابدی بود
وی را گفتند فلان جا درختی است و قومی آن را می پرستند…!
عابد خشمگین شد، برخاست و تَبَر بر دوش نهاد تا آن درخت را برکَنَد.
شیطان به صورت پیری ظاهر الصلاح در مسیر او مجسّم شد و گفت: ای عابد برگرد و به عبادت خود مشغول باش…
عابد گفت: نه، بریدن درخت اولویت دارد!
مشاجره بالا گرفت و درگیر شدند
عابد بر شیطان غالب آمد و وی را بر زمین کوفت و بر سینهاش نشست
شیطان در این میان گفت: دست بِدار تا با تو سخنی بگویم:
“تو که پیامبر نیستی و خدا بر این کار تو را مأمور ننموده است، به خانه برگرد تا هر روز دو دینار زیر بالش تو نهم.
با یکی معاش کن و دیگری را انفاق نما و این، بهتر و صَواب تر از کندن آن درخت است”
عابد با خود گفت:
راست می گوید، یکی از آن، به صدقه دهم، و آن دیگر هم به معاش صرف کنم و برگشت
بامداد دیگر روز، دو دینار دید و برگرفت
روز دوم دو دینار دید و برگرفت، روز سوم هیچ نبود، خشمگین شد و تَبَر برگرفت…
باز در همان نقطه، شیطان پیش آمد و گفت: کجا؟
عابد گفت: تا آن درخت برکَنَم
شیطان گفت: دروغ است، به خدا هرگز نتوانی کَند…
در جنگ آمدند، شیطان عابد را بیفکند چون گنجشکی در دست…
عابد گفت: دست بَردار تا برگردم…
اما بگو چرا بار اول بر تو پیروز آمدم و اینک در چنگ تو حقیر شدهام؟
شیطان گفت: آن وقت تو برای خدا خشمگین بودی و خدا مرا مُسخّر تو کرد، که هر کس کار برای خدا کند مرا بر او غلبه نباشد…
ولی این بار برای دنیا و دینار خشمگین شدی، پس مغلوب من گشتی…
#بوستان_سعدی
دزد مال_ دزد دین
شخصی ﺑﺴﺘﻪ ﺍﯼ ﯾﺎﻓﺖ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺁﻥ ﭼﯿﺰ ﮔﺮﺍﻧﺒﻬﺎﯾﯽ ﺑﻮﺩ ﻭﺩﻋﺎﯾﯽ ﻧﯿﺰ ﭘﯿﻮﺳﺖ ﺁﻥ ﺑﻮﺩ…
ﺁﻥ ﺷﺨﺺ، ﺑﺴﺘﻪ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺻﺎﺣﺒﺶ ﺑﺮﮔﺮﺩﺍﻧﺪ
ﺍﻭ ﺭﺍ ﮔﻔﺘﻨﺪ:
“ﭼﺮﺍ ﺍﯾﻦ ﻫﻤﻪ ﻣﺎﻝ را ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﺩﺍﺩﯼ؟”
ﮔﻔﺖ: “ﺻﺎﺣﺐ ﻣﺎﻝ ﻋﻘﯿﺪﻩ ﺩﺍﺷﺖ ﮐﻪ ﺍﯾﻦ ﺩﻋﺎ، ﻣﺎﻝ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺣﻔﻆ ﻣﯿﮑﻨﺪ،
ﻣﻦ ﺩﺯﺩ ﻣﺎﻝ ﺍﻭ ﻫﺴﺘﻢ، ﻧﻪ ﺩﺯﺩ ﺩﯾﻦ ﺍو
ﺍﮔﺮ ﺁﻥ ﺭﺍ ﭘﺲ ﻧﻤﯽ ﺩﺍﺩﻡ ﻭ ﻋﻘﯿﺪﻩ ﺻﺎﺣﺐ ﺁﻥ ﻣﺎﻝ، ﺧﻠﻠﯽ ﻣﯽ ﯾﺎﻓﺖ، ﺁﻥ ﻭﻗﺖ ﻣﻦ، ﺩﺯﺩ ﺑﺎﻭﺭﻫﺎﯼ ﺍﻭ ﻧﯿﺰ ﺑﻮﺩﻡ ﻭ ﺍﯾﻦ ﮐﺎﺭ ﺩﻭﺭ ﺍﺯ ﺍﻧﺼﺎﻑ بود..!!”
?حکایتهای پندآموز