آرامش

پيامبر_اكرم (صلي الله عليه و آله) فرمودند:
هر كس كاري را بدون شناخت انجام دهد، تباه كاري او بيشتر است از آنچه سامان مي‌دهد.
قال رسول الله (صلي الله عليه و آله)

 مَنْ عَمِلَ عَلي غَيرِ عِلمٍ، ما يُفسِدُ أكثَرُ مِمّا يُصلِحُ.
 «تحف العقول، ص ۴۷»

پيامبر_اكرم صلى الله عليه و آله بر گروهى از مردم فرمودند كه پيرامون مردى كه سخت ترين و سنگين ترين سنگ را بلند مى كرد حلقه زده بودند حضرت فرمودند:

چه خبر است؟
عرض كردند:

اين مرد سنگى را كه وزنه بزرگ براى سنجش زورمندان است، بر مى دارد.
فرمودند:

آيا ميل داريد به كسى كه زورمندتر از او باشد، به شما خبر دهم؟ و آن مردى است كه ديگرى دشنامش گويد و او بردبارى به خرج دهد و بر نفس و خشم خود و شيطان خويش حريف پيروز گردد.
📚 مجموعه ورام، ص340

 چه كسى نخستين گوينده «لا اله الا اللَّه» بود؟
اصبغ بن نباته (از ياران حضرت اميرالمؤمنين عليه السلام) گويد: 
شنيدم على عليه السلام فرمود: 
شنيدم رسول خدا صلى الله عليه و آله مى‏فرمايد: 
بهترين كلام، جمله لااله‏الااللَّه است و بهترين خلايق، آن كسى است كه نخستين گوينده لااله‏الااللَّه باشد.
از پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله سؤال شد: يا رسول اللَّه! چه كسى نخستين گوينده «لااله‏الااللَّه» بود؟
حضرت صلى الله عليه و آله و سلم فرمود: من؛ آن هم در زمان كه به صورت نورى در پيشگاه خدا بودم و او را تقديس و تسبيح و تكبير و تمجيد مى‏گفتم و به وحدانيت او اقرار مى‏نمودم و به دنبال من (نيز) نور ديگرى از من بود كه شاهد بود.
سؤال شد: يا رسول اللَّه! آن شاهد كه از تو بود چه كسى بود؟
حضرت صلى الله عليه و آله و سلم فرمود: او على بن ابى‏طالب، برادر من و برگزيده من و وزير و خليفه من، وصى من و امام امت و صاحب حوض و حامل لواى من است.
سؤال شد: يا رسول اللَّه! پس از او چه كسى متولى امور است.
حضرت صلى الله عليه و آله و سلم فرمود: حسن و حسين دو سيد جوانان اهل بهشت و سپس امامانى از فرزندان حسين تا روز قيامت. 
منبع: بحار الأنوار، ج 36، ص 263، ح 83، به نقل از إكمال الدّين

امام_صادق (ع) فرمود: از حقوق مسلمان بر برادرش اينست كه: ۱- چون به او برخورد كند سلامش كند ۲- چون بيمار شود بعيادتش رود ۳- چون پنهان شود (پشت سرش) براى او خير خواهى كند ۳- چون عطسه زند و بگويد: (الحمد اللّه رب العالمين لا شريك له) به او بگويد: (يرحمك الله) او نيز در جواب اين گويد: (يهديكم اللّه و يصلح بالكم) ۴- چون او را (بكارى يا بجائى) بخواند (و دعوتش كند) بپذيرد ۵- چون بميرد تشييعش كند. قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ ع لِلْمُسْلِمِ عَلَى أَخِيهِ مِنَ الْحَقِّ أَنْ يُسَلِّمَ عَلَيْهِ إِذَا لَقِيَهُ وَ يَعُودَهُ إِذَا مَرِضَ وَ يَنْصَحَ لَهُ إِذَا غَابَ وَ يُسَمِّتَهُ إِذَا عَطَسَ يَقُولَ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ لَا شَرِيكَ لَهُ وَ يَقُولَ لَهُ يَرْحَمُكَ اللَّهُ فَيُجِيبَهُ فَيَقُولَ لَهُ يَهْدِيكُمُ اللَّهُ وَ يُصْلِحُ بَالَكُمْ وَ يُجِيبَهُ إِذَا دَعَاهُ وَ يَتْبَعَهُ إِذَا مَاتَ  اصول كافى جلد ۴ صفحه: ۴۷۱ رواية: ۱